خروش در مىآورند ، و از فرزندان معنوى خود شفاعت مىكنند . شفاعت كه از ضروريات دين و مذهب است ، معناى عدم گسسته شدن اين پيوند است . با توجه به آنچه گذشت ، سؤال اين است كه وقتى خداى متعال در 13 جاى قرآن به رعايت حقوق پدر و مادرى كه حيات جسمى را به انسان بخشيده است تصريح و تأكيد مىكند و اجازهء كوچكترين بى حرمتى و قطع رابطه‌اى را به انسان نمىدهد ، پدران و مادرانى كه حيات روحى را به انسان مىبخشند و او را از فيض عظماى زندگى بهره‌مند مىكنند حقوقى ندارند ؟ . اگر بگوييم پدران و مادران واقعى كه وجود مقدّس اهل بيت عليهم السلام هستند حقّى ندارند ، بى ترديد در اشتباه هستيم ، پس بدون شك آنان نيز داراى حقوق عظيمى هستند كه بايد تحت هر شرايطى رعايت شود . براى رعايت حقوق اهل بيت عليهم السلام اوّلين مرحله ، شناخت نوع حقوق آن بزرگواران است ؛ چرا كه تا حقّشان شناخته نشود هرگز قابل رعايت نخواهد بود . بنابراين ابتدا به طور اختصار به حقوق آن بزرگواران اشاره مىكنيم و در حدّ توان به بررسى هر كدام از اين حقوق مىپردازيم : 1 . محبّت و مودّت يكى از مهمترين حقوق آن بزرگواران محبّت و دوستى به آنان است . محبّت به اهل بيت عليهم السلام تنها راه درك سعادت دنيا و آخرت است . اين محبّت ، بر خلاف محبّت‌هاى ديگر ، اكسيرى است كه مس وجود انسان را به طلاى ناب تبديل مىكند . تذكر اين نكته نيز لازم است كه هرگز نمىتوان محبّت را با ضرب زور در دل كسى ايجاد كرد ، و حتّى خود انسان نيز نمىتواند با تلقين يا تنبيه خويش محبّت به كسى را در دل قرار دهد . تنها راه دست يافتن به محبّت ، شناخت محبوب است . تا كسى به زيبايىهاى